زردک بیقواره، خاصیتی نداره
شاعر: رحیمه مهربان
تصویرگر: مسعود شجاعی طباطبایی
حرفاش نداره چیزی، بهغیر شر و ور که
با گرد و خاک نمیشه خورشیدمون کِدر که
یک نفر از شهر قم با لهجهی شیرینش
میگه «کَدخدا بازی، گِناهی مثل شِرکه!
دیدی چطور موشکا دشمنامونو خِر که؟
بعثت مردمیمون، فتنه رو بی اثر که؟
چیزی که حقمونه، مذاکره نَدیره!
شکر خدا دیوونه برجامو جرواجر که…»
راست میگه خب ترامپت، زیادی داره پِت پِت
موشک براش لازمه، نمیشه با کاتِر که
زردک بیقواره، خاصیتی نداره
حتی نمیخوره خر یه زردک چغر که
بچهخورِ کَله خر، شرخرِ فی کلِّ شر
خون دل عالمو کرده توی بِشِر که
پاشو زده رو ترمز، پشت تنگهی هرمز
با خودشم میجوشه، شبیه سیر و سرکه
نابود شدیم صد در صد، برای بار شونصد!
تو توییتاش حرفی نیست به غیر زِر و زِر که
تو منطقهست آواره، نداره راه چاره
نمیتونه در بره از موشکا قِسر که!
شکست ناپذیره، چون که نمیپذیره!
توقعی ازش نیست تو بازی غیر جِر که
از ما هنوز نخورده، سیلی واقعی رو
به جز با انهدامش، نمیشه یر به یر که
مُصر نمیشه آدم، از روی عقل و منطق
برای باج دادن به آدم سِوِر که
تو خواب خرگوشیان، یه عدهای همیشه
مذاکره با گرگا نداره جای قر که
حقو باید بگیری، هیچ جایی توی دنیا
نمیکنن تماشا دزدا رو بِروبِر که
انرژی هستهای حق مسلم ماست
صل علی سترکه، چشم ترامپ بترکه
پایان
بخش «شعر طنز» قلمه را دنبال کنید
